วันนี้ผมมีนิทานมาฝากอีกแล้วครับเรื่องมีอยู่ว่า...

พระราชาเรียกพ่อมดชื่อแฮรี่เข้ามาพบ และตรัสว่า "แฮรี่ ฉันอยากได้มิตรแท้ และฉันต้องการให้เจ้าไปหามาให้ฉัน เธอต้องแข็งแกร่งและมีสติปัญญา อบอุ่นและเมตตา เธอต้องฉลาด ซื่อสัตย์และยอมรับคำสั่งของฉันถึงที่สุด เธอต้องมีเสน่ห์และเป็นที่รักของฉัน เธอต้องอารมณ์ดีง่าย โกรธยาก และไม่เคยต่อว่าฉัน โอ...แฮรี่...และฉันต้องการเธอคืนนี้"

แฮรี่ จ้องมองพระราชาครู่หนึ่งและเริ่มจะพูด แต่พระราชาลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีและโบกมือให้เขาออกไป "ฉันบอกความต้องการของฉันแล้ว และเจ้าเป็นพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ ฉันรู้ว่าเจ้าสามารถหามิตรแท้ที่สมบูรณ์ให้ฉันได้ เอาละไปซะ"

แฮรี่ ก้มหัวช้าๆและเดินออกไป

หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ขณะที่พระราชากำลังเสวยอาหารค่ำอยู่ พระราชาก็ฝันถึงหญิงสาวที่สวยงามที่พ่อมดจะนำมาพบ เธอต้องอบอุ่นและอ่อนหวาน แข็งแกร่งและฉลาด แน่นอน...เธอจะได้เป็นราชินีที่คู่ควรกับเขาเป็นที่สุด พระราชาหัวเราะและคิดถึงราชินีที่ช่างพูดและโง่ของพระราชาจากเมืองอื่นที่ พวกนั้นต้องอิจฉาเขาในการร่วมตีกอร์ฟครั้งต่อไปแน่ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน แฮรี่ก็มาเข้าเฝ้าพระราชาพร้อมกับ โกลเดนรีทีวเวอร์สุดสวยตัวหนึ่ง!! พระราชาโกรธมากและตะโกนด่าแฮรี่เสียงดังลั่น แฮรี่ตอบว่า "แต่...ท่านพูดว่าท่านต้องการแบบนี้นี่..."

นิทานเรื่องนี้สอนอะไรคุณบ้าง? สำหรับผมนิทานเรื่องนี้สอนให้ผมเห็นความสำคัญของการสื่อสารสองทาง จากหัวข้อที่แล้วเรื่อง "ความต้องการ" เราจะเห็นได้ว่าความต้องการมีหลายชนิด แต่ที่สำคัญรองลงมาคือเราเข้าใจความต้องการเหล่านั้นดีแล้วหรือ?

ผมเคยประสบเหตุการณ์เหมือนนิทานข้างต้นด้วยตัวเอง ในโปรเจคแรกๆที่ผมได้ทำงาน ทำให้เห็นความสำคัญของการสื่อสารสองทางมาก สิ่งที่สำคัญที่สุดหลังจากเราได้รับความต้องการมาแล้ว คือเราต้องทำความเข้าใจกับมันและต้องสรุปความเข้าใจของเราให้ User ได้รับรู้ด้วย เพื่อให้เราและ User มีความเข้าใจที่ตรงกันและเราจะได้ไม่ลงทุนลงแรงไปแบบเสียเปล่า...